26.5 C
Άγιος Νικόλαος
29 Μαΐου 2022
Πολιτισμός Τοπικά

Oι μύθοι της Κρήτης

Αρκετοί μύθοι έχουν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια αιώνων που αφορούν την Κρήτη. Συνήθιζαν να εκπροσωπούν τον τρόπο που οι άνθρωποι σκέφτονται και πώς προσπάθησαν να εξηγήσουν περίεργα φαινόμενα και γεγονότα. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικοί από τους πιο γνωστούς μύθους.

Η Κρήτη, θεωρείται μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες μήτρες των θεογονικών παραδόσεων και του ολυμπιακού πανθέου. Οι μύθοι της αποτελούν έναν πολύτιμο θησαυρό καθώς στην Κρήτη διαδραματίζονται κάποιοι από τους σημαντικότερους ελληνικούς μύθους. Στην Κρήτη γεννιέται ο πατέρας των θεών Δίας, την Κρήτη επιλέγει ο Δίας για να συνευρεθεί με την Ευρώπη και να γεννηθεί ο Μίνωας. Η Κρήτη είναι η πατρίδα του Τάλου, εδώ συναντά ο Θησέας την Αριάδνη.

Ακόμα στην Κρήτη ήταν που για πρώτη φορά ο πολυμήχανος τεχνίτης Δαίδαλος, ο κατασκευαστής του διάσημου Λαβύρινθου, αγνόησε το νόμο της βαρύτητας και πέταξε μακριά με το γιο του Ίκαρο. Για την Κρητική Μυθολογία, που εικάζεται ότι ήταν πλουσιότατη, δυστυχώς δεν μπορούμε να έχουμε μία πλήρη εικόνα καθώς δεν έχουν σωθεί καταγραμμένοι κρητικοί μύθοι. Τα μέχρι σήμερα αρχαιολογικά ευρήματα όμως μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι κρητικοί μύθοι έχουν διατηρηθεί ή εξελιχθεί μέσα στην ελληνική μυθολογία.

Η Γέννηση του Δία

Αρκετοί αρχαίοι μύθοι αναφέρονται στην Κρήτη. Σύμφωνα με έναν η Μητέρα Γη αναδύθηκε από το χάος και γέννησε τον Ουρανό καθώς κοιμόταν. Ο Ουρανός γέννησε τα δικά του παιδιά, τους επτά Τιτάνες. Ο μικρότερος απ’ αυτούς, ο Κρόνος παντρεύτηκε την αδελφή του Ρέα. Υπήρχε προφητεία από τη Μητέρα Γη και τον Ουρανό ότι ένας από τους γιους του Κρόνου θα τον εκθρόνιζε, γι αυτό ο Κρόνος κάθε χρόνο κατάπινε ολόκληρα τα παιδιά που η Ρέα γεννούσε, όπως την Εστία, τη Δήμητρα, την Ήρα, τον Άδη και τον Ποσειδώνα. Όταν η Ρέα γέννησε το Δία, η Μητέρα Γη τον έκρυψε στο Δικταίο Άντρο στο οροπέδιο του Λασιθίου στην Κρήτη. Ο Κρόνος πίστεψε ότι είχε καταπιεί το Δία ενώ στην πραγματικότητα είχε καταπιεί μία πέτρα που του είχε δώσει η Ρέα. Ο Δίας ανατράφηκε από τη νύμφη Αδράστεια, την αδελφή της Ιώ και το γάλα μίας νύμφης- κατσίκας, της Αμάλθειας, ενώ οι Κουρίτες χτύπαγαν τα δόρατα στις ασπίδες τους για να καλύψουν τα κλάματα του μωρού.

Ο Δίας μεγάλωσε ανάμεσα σε βοσκούς στο όρος Ίδη, μέσα σε μια σπηλιά, το Ιδαίο Άντρο του οροπεδίου Νίδα του Ρεθύμνου. Όταν μεγάλωσε πλησίασε τη Ρέα και με τη βοήθειά της έκαναν τον Κρόνο να πιεί ένα δηλητηριώδες ηδύποτο και από το στόμα του βγήκαν ένα-ένα όλα τα αδέρφια του Δία. Αυτός τους οδήγησε σε ένα πόλεμο κατά των Τιτάνων από τον οποίο βγήκε νικητής.

Ο προηγούμενος μύθος μοιάζει να ξεπηδά από τα βάθη των αρχαίων χρόνων. Η αμιγής Κρητική παράδοση παρουσιάζει το Δία να γεννιέται και να πεθαίνει κάθε χρόνο, αντίθετα με τους άλλους Έλληνες που θεωρούσαν το Δία αθάνατο. Η εικόνα του κεφαλιού του πεθαμένου Δία είναι αποτυπωμένη ανάγλυφα στην πλαγιά ενός λόφου πίσω από το Ηράκλειο (Γιούχτας) και φαίνεται από μεγάλη απόσταση όπως πλησιάζει κάποιος την πόλη. Ο μύθος του θανάτου του Δία αποτελεί συνέχεια κι εξέλιξη της πίστης των αρχαίων Μινωιτών για τη θεά της φυσικής ευφορίας που πέθαινε κι αναγεννιόταν κάθε χρόνο.

Δίας και Ευρώπη

Στη χώρα της Κανά, ο Αγένορ και η Τελέπφασσα είχαν πέντε γιους και μια κόρη που ονομαζόταν Ευρώπη. Ο Δίας ερωτεύτηκε την Ευρώπη και μεταμορφώθηκε σε ολόλευκο ταύρο. Η Ευρώπη μαγεμένη απ’ την ομορφιά του πήδησε στη ράχη του και το ζώο όρμησε κατά το πέλαγος. Ο ταύρος απομακρύνθηκε κολυμπώντας ενώ η κατατρομαγμένη Ευρώπη ήταν γατζωμένη στη ράχη του. Ο Δίας έφτασε στα ακρογιάλια της Κρήτης, όπου η Ευρώπη γέννησε τρεις γιους, το Μίνωα, το Ραδάμανθη και το Σαρπηδόνα. Όταν ο Δίας άφησε την Ευρώπη αυτή παντρεύτηκε τον Αστερία που υιοθέτησε τους τρεις γιους της.

Αυτοί οι μύθοι είναι πιθανό να είναι εμπνευσμένοι από πραγματικές εκστρατείες που πραγματοποιήθηκαν από την Κρήτη στην ανατολική Μεσόγειο.

Οι Κουρήτες και οι Ιδαίοι Δάκτυλοι

Κουρήτες, οι πρώτοι Κρητικοί.

Οι Κουρήτες ήταν πέντε αδέρφια:

  • ο Ηρακλής. Πρόκειται για απλή συνωνυμία με τον γνωστό ημίθεο Ηρακλή, γιο του Δία
  • ο Παιωναίος
  • ο Επιμίδης
  • ο Ιάσιος
  • ο Ίδας.

Οι Κουρήτες και οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, αγαθά μυθικά όντα της Κρήτης, ταυτίζονται μεταξύ τους και καλύπτονται από ένα πέπλο μυστηρίου. Πολλές παραλλαγές και συγκεχυμένες πληροφορίες δεν μας επιτρέπουν να έχουμε μια πλήρη εικόνα τους. Παρ’ όλα αυτά ξεχωρίζουν κάποιοι μύθοι που επικρατούν και μας τους περιγράφουν.

Επίσης η λέξη Κουρήτας (ενικός του Κουρήτες) έχει μεγάλη ομοιότητα με την γνωστή λέξη Κούρος, που στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει νεαρός άντρας, ενώ Κόρη = νεαρή γυναίκα (νεοελληνικά κόρη = daughter).

Ο μύθος λέει ότι δεν γεννήθηκαν, αλλά φύτρωσαν από τη γη όταν την έβρεξαν τα πρώτα δάκρυα του Δία σαν μωρό. Το γεγονός αυτό συμβολίζει το ότι ήταν γηγενείς. Γι’ αυτό η παράδοση μιλάει για τους Κουρήτες ως πρώτους κάτοικους της Κρήτης και εικάζεται, χωρίς ασφαλή ετυμολογική εξήγηση όμως, ότι το όνομα Κρήτη και Κρήτες προέρχεται από τη λέξη Κουρήτες (Κ – ου –ρήτες).

Οι Κουρήτες, λέγεται ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της Κρήτης και δημιούργησαν το πρώτο πολιτισμό στο νησί. Σύμφωνα με τους μύθους οι Κουρήτες ήταν υπεύθυνοι για κάθε είδους ανακάλυψη της εποχής εκείνης και βοήθησαν στην οργάνωση της κοινωνικής ζωής στην Κρήτη.

Οι Κουρήτες έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στη γέννηση και στην ανατροφή του Δία, του Μεγαλύτερου από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου. Όταν ήρθε η ώρα η Ρέα να γεννήσει διάλεξε μία σπηλιά στην Κρήτη και ζήτησε βοήθεια από τους ντόπιους Κουρήτες.

Οι Κουρήτες φύλούσαν την είσοδο της σπηλιάς ώστε να μην πλησιάσει κανείς και μόλις γεννήθηκε το θείο βρέφος, ο Δίας, ανάλαβαν να τον προσέχουν μέχρι να μεγαλώσει. Άγρυπνοι φρουροί, οι Κουρήτες, όταν το μωρό έκλαιγε χτυπούσαν δυνατά τα πόδια τους στη γη χορεύοντας ή σε άλλη παραλλαγή χτυπούσαν τύμπανα και τις μεταλλικές ασπίδες τους ώστε με τον θόρυβο που έκαναν να καλύψουν το κλάμα. Ο Κρόνος, ο πατέρας του Δία, είχε πάρει έναν χρησμό ότι ένα παιδί του θα του έπαιρνε την εξουσία γι’ αυτό δεν έπρεπε να καταλάβει ότι ο Δίας ήταν ζωντανός, αλλιώς το θεϊκό μωρό κινδύνευε.

Στο σκηνικό της σπηλιάς οι Κουρήτες έκαναν την πρώτη τους εφεύρεση. Έφτιαξαν μια κρεμαστή κούνια για το μωρό Δία. Ο Κρόνος ήταν κυρίαρχος σε γη, θάλασσα και ουρανό. Η κούνια του Δία αν και βρισκόταν μέσα στη γη δεν την ακουμπούσε, όπως επίσης δεν ακουμπούσε τη θάλασσα, ούτε φυσικά τον ουρανό και ήταν κρυμμένο στα έγκατα της γης, άρα καλά προφυλαγμένο από τον Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του για να μην του πάρουν την εξουσία.

Την πρώτη εφεύρεση των Κουρήτων ακολούθησαν πολλές και σημαντικές άλλες ανακαλύψεις. Υπήρξαν οι πρώτοι που ασχολήθηκαν και δίδαξαν στο ανθρώπινο είδος το κυνήγι φτιάχνοντας το πρώτο τόξο, τηνκτηνοτροφίαεξημερώνοντας τα ζώα, τη μελισσοκομία, τη μεταλλουργία και το χορό. Λέγεται ότι οι παραδοσιακοί χοροί της Κρήτης που χορεύονται μέχρι τις μέρες μας (πεντοζάλης, μαλεβιζιώτικος πηδηχτός) έχουν τις ρίζες τους στον πυρρίχιο χορό των Κουρητών.

Το πρώτο τύμπανο φαίνεται το κατασκεύασαν οι Κουρήτες τεντώνοντας το δέρμα ενός ζώου και το έκαναν δώρο στη Ρέα.

Οι Κουρήτες λεεί ο μύθος ότι ήταν οι ιδρυτές των Ολυμπιακών Αγώνων. Τα πέντε αδέρφια σε μία εξόρμησή τους στα δάση της Πελοποννήσου θέλησαν κάποια στιγμή να ξαποστάσουν. Για να διασκεδάσουν έκαναν αγώνα δρόμου μεταξύ τους. Νικητής αναδείχθηκε ο Παιωναίος και ο Ιδαίος Ηρακλής (ένας από τους Κουρήτες, όχι ο Ηρακλής με τους 12 άθλους) για τη νίκη του τον στεφάνωσε με κλαδιά αγριελιάς, την οποία υποτίθεται είχε εισάγει ο ίδιος από το βορρά.

Σαν ανάμνηση αυτού του γεγονότος κάθε πέντε χρόνια, εφόσον πέντε ήταν και τα αδέρφια, γίνονταν αντίστοιχοι αγώνες, οι οποίοι ο μύθος λέει ότι σταμάτησαν εξαιτίας ενός κατακλυσμού.

Πενήντα χρονιά μετά τη φυσική καταστροφή ο Κλύμενος απόγονος του Κουρήτα Ηρακλή ίδρυσε βωμό στην Ολυμπία προς τιμή του μυθικού ιδρυτή των πρόδρομων Ολυμπιακών Αγώνων.

Ουσιαστικά ίδρυσε τους γνωστούς πανελλήνιους θρυλικούς Αγώνες σαν εξέλιξη αθλητικών διοργανώσεων που γίνονταν στην Κρήτη ήδη από τη 2η χιλιετία π.Χ.

Ο Ηρακλής Κουρήτας ή Ιδαίος Ηρακλής θεωρείται επίσης ότι έδωσε το όνομα του στην πόλη Ηράκλειο.

Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ταυτίζονται σε πολλά σημεία με τους Κουρήτες, έχουν κοινά ονόματα και χαρακτηριστικά, κοινούς μύθους. Σε ένα σημείο που διαφοροποιούνται είναι ο μύθος που αφορά στη γέννησή τους. Λέγεται ότι όταν έπιασαν οι πόνοι τη Ρέα και κρύφτηκε από το σύζυγό της στο σπήλαιο να γεννήσει, στη διάρκεια του τοκετού έπρεπε να πνίξει τους πόνους της χωρίς να φωνάξει, έτσι έχωσε τα δάχτυλά της μέσα στη γη από όπου και ξεπήδησαν οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, 10 στον αριθμό.

Κάποια από τα ονόματα των Ιδαίων που σώζονται είναι Κέλμις, Άκμων, Δαμναμενεύς και Ακεσίδας. Αυτά τα ονόματα σχετίζονται με την επεξεργασία μετάλλων.

Κέλμις είναι το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την τήξη του σιδήρου, άκμων είναι το αμώνι και δαμναμενεύς είναι το σφυρί. Όχι τυχαία λοιπόν οι Δάκτυλοι αποτελούν σύμβολο για την ανάπτυξη της μεταλλουργίας και ο μύθος τους θέλει να ανακαλύπτουν τον σίδηρο.

Μίνωας, Βασιλιάς της Κρήτης

Η λέξη «Κρήτη» πιθανώς προέρχεται από μια μορφή της Ελληνικής λέξης Κραταιά που σημαίνει «δυνατή» ή «ισχυρή θεότητα». Μετά το θάνατο του Αστερία το θρόνο της Κρήτης ανέλαβε ο Μίνωας ο οποίος κυβέρνησε την Κρήτη πολλά χρόνια από τα παλάτια του στην Κνωσό. Η Κρήτη ήταν δυνατή και πλούσια κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του και ο στόλος της κυριαρχούσε στη Μεσόγειο φέρνοντας πλούτο και ευημερία μέσω του εμπορίου στο νησί. Ο Μίνωας είχε τη φήμη δίκαιου ανθρώπου. Ο αδελφός του Ραδάμανθης που παρέμεινε στην Κρήτη και έζησε ειρηνικά μαζί του είχε κι αυτός τη φήμη του δίκαιου νομοθέτη, ο οποίος κυβέρνησε την Κρήτη εξίσου καλά όσο και τα νησιά της Μικράς Ασίας, τα οποία οικειοθελώς υιοθέτησαν τον κώδικα δικαιοσύνης του. Κάθε ένατο χρόνο ο Ραδάμανθης και ο Μίνωας επισκέπτονταν τη σπηλιά του Δία και έπαιρναν ένα νέο σύνολο νόμων.

Ο Κρητικός πολιτισμός ονομάστηκε Μινωικός από τον Άρθουρ Έβανς που ανέσκαψε την Κνωσό. Είναι πιθανό η λέξη «Μίνωες» να ήταν βασιλικός τίτλος μίας δυναστείας που κυβέρνησε την Κρήτη και όχι όνομα ατόμου. Η ειρηνική αποδοχή του νόμου της Κρήτης από τους κατοίκους της Μικράς Ασίας αποτελεί απόδειξη για την επέκταση του Κρητικού πολιτισμού σ’ ολόκληρο το Αιγαίο και τη Μικρά Ασία, όπου οι Κρητικοί έχτισαν την πόλη της Μίλατου. Ο μύθος λέει ότι μία ακόμα πόλη με το όνομα Μίλατος χτίστηκε από τους Κρήτες στην Ιρλανδία.

Ο Μινώταυρος και ο Λαβύρινθος

Για να εδραιώσει τη θέση του στο θρόνο της Κρήτης ο Μίνωας είχε ισχυριστεί ότι οι θεοί θα ικανοποιούσαν όποια χάρη τους ζητούσε στην προσευχή του. Όταν προσευχήθηκε να αναδυθεί ένας ταύρος από τη θάλασσα τον οποίο στη συνέχεια θα θυσίαζε, ο Ποσειδώνας έστειλε ένα εκθαμβωτικό άσπρο ταύρο στην ακτή. Ο Μίνωας θαμπωμένος από την ομορφιά του αποφάσισε να θυσιάσει έναν άλλο ταύρο στη θέση του. Ο Ποσειδώνας προσβλήθηκε και για να πάρει την εκδίκησή του έκανε τη γυναίκα του Μίνωα, την Πασιφάη, να ερωτευτεί τον άσπρο ταύρο. Η Πασιφάη ζήτησε από το Δαίδαλο, ένα διάσημο Αθηναίο τεχνίτη που ζούσε εξόριστος στην Κρήτη, να τη βοηθήσει. Ο Δαίδαλος έφτιαξε μία κούφια ξύλινη αγελάδα στην οποία η Πασιφάη μπορούσε να κρυφτεί και να πλησιάσει τον άσπρο ταύρο. Ο άσπρος ταύρος ζευγάρωσε με την αγελάδα και η Πασιφάη γέννησε το Μινώταυρο, ένα τέρας με κεφάλι ταύρου και ανθρώπινο σώμα. Ο Μίνωας ζήτησε από το Δαίδαλο να χτίσει ένα κτίριο που ονομάστηκε λαβύρινθος, όπου θα έκλεινε το Μινώταυρο.

Μερικοί πιστεύουν ότι ο λαβύρινθος ήταν το παλάτι της Κνωσού. Το καταπληκτικό μέγεθος και η πολυπλοκότητά του δημιούργησαν την ψευδαίσθηση του λαβυρίνθου. Ο ταύρος και ο διπλός πέλεκυς που λεγόταν λάβρυς ήταν τα σύμβολα του μινωικού πολιτισμού και εμφανίζονταν παντού μέσα στο παλάτι.

Ο Μίτος της Αριάνδης

Ο Μίνωας ήταν ο πρώτος βασιλιάς που κυριάρχησε στη Μεσόγειο θάλασσα και εξάλειψε τους πειρατές κυβερνώντας πάνω από 90 πολιτείες στην Κρήτη. Όταν οι Αθηναίοι δολοφόνησαν το γιο του, Ανδρογέα άρχισε πόλεμο εναντίον τους, ο οποίος διήρκεσε μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο Μίνωας παρακάλεσε το Δία να εκδικηθεί για το θάνατο του Ανδρογέα. Μετά την πρόκληση μίας σειράς σεισμών από το Δία, οι Αθηναίοι συμβουλεύτηκαν το μαντείο των Δελφών, το οποίο τους απάντησε να ικανοποιήσουν οποιοδήποτε αίτημα του Μίνωα. Ο Μίνωας ζήτησε να στέλνονται εφτά νέοι και εφτά νέες κάθε εννιά χρόνια στην Κρήτη σα θυσία για το Μινώταυρο.

Ο Θησέας γιος του Αιγαία, του βασιλιά των Αθηνών, αποφάσισε να πάει μαζί με τους νέους και τις νέες που θα θυσιαζόταν στην Κρήτη. Αν εξολόθρευε το Μινώταυρο χρησιμοποιώντας μονάχα τα χέρια του, η υποχρέωση για θυσία θα σταματούσε.

Η κόρη του Μίνωα, η Αριάδνη, ερωτεύτηκε αμέσως το Θησέα. Του έδωσε ένα σπάγκο για να τον δέσειστην πόρτα του λαβυρίνθου και να τον ξετυλίγει μέχρι να φτάσει στο μέρος όπου κοιμόταν ο Μινώταυρος. Ο Θησέας σκότωσε το Μινώταυρο, αν και αμφισβητείται αν τον σκότωσε με τα χέρια ή με ένα ξίφος που του έδωσε η Αριάδνη. Έπειτα χρησιμοποίησε το σπάγκο για να βρει το δρόμο της επιστροφής προς την είσοδο του λαβυρίνθου.

Ο Θησέας και η Αριάδνη απόδρασαν από την Κρήτη, αλλά στο δρόμο για την Αθήνα ο Θησέας εγκατέλειψε την Αριάδνη σε ένα νησί. Ο θεός Διόνυσος την παντρεύτηκε αμέσως μετά την εγκατάλειψή της από το Θησέα.

O Δαίδαλος και ο Ίκαρος

Όταν ο Μίνωας έμαθε ότι ο Δαίδαλος βοήθησε τη γυναίκα του Πασιφάη να ζευγαρώσει με τον άσπρο ταύρο του Ποσειδώνα τον έκλεισε μαζί με το γιο του Ίκαρο στο Λαβύρινθο. Η Πασιφάη όμως τους απελευθέρωσε. Ο Μίνωας διέταξε να τεθεί σε επιφυλακή ο στόλος του και έτσι ο Δαίδαλος δεν μπορούσε να φύγει από την Κρήτη. Ο Δαίδαλος όμως έφτιαξε φτερά για εκείνον και το γιο του και έφυγαν πετώντας. Ο Ίκαρος παράκουσε τον πατέρα του και πέταξε ψηλά προς τον ήλιο οπότε έλιωσε το κερί που ένωνε τα φτερά του με συνέπεια να πέσει στη θάλασσα και να πνιγεί. Σήμερα το νησί που βρίσκεται στο μέρος όπου υποτίθεται ότι πνίγηκε, ονομάζεται Ικαρία.

Τάλος

Ο Τάλος είναι μία άλλη μυθική φιγούρα που σχετίζεται με την Κρήτη. Ήταν ένας χάλκινος γίγαντας με κεφάλι ταύρου που δόθηκε από το Δία στο Μίνωα ως φύλακας της Κρήτης. Ο Τάλος ζούσε στο σπήλαιο Μελιδονίου. Είχε μία μοναδική φλέβα που ξεκινούσε από το λαιμό και κατέληγε στη φτέρνα, όπου έκλεινε με ένα μπρούτζινο καρφί. Ο Τάλος γύριζε τρεις φορές τη μέρα όλη την Κρήτη με διαταγή να την προστατέψει από τα εχθρικά πλοία. Γυρνούσε επίσης τα χωριά της Κρήτης επιδεικνύοντας σε χάλκινες πλάκες τους νόμους του Μίνωα. Όταν οι Σαρδήνιοι εισέβαλαν στο νησί, ο Τάλος μεταμορφώθηκε σε φωτιά και με το αναμμένο κορμί του εξόντωνε τους εχθρούς. Όταν οι Αργοναύτες προσπάθησαν να πλησιάσουν την Κρήτη ο Τάλος τους πέταγε βράχους για να τους εμποδίσει. Τελικά, σκοτώθηκε από τη Μήδεια την προστάτιδα των Αργοναυτών που τράβηξε το χάλκινο καρφί του με συνέπεια να χυθεί όλο του το αίμα και να πεθάνει.

Μια άλλη εκδοχή τον καθιστά περισσότερο πολιτικό πρόσωπο, με την έννοια ότι διασφάλιζε την ομαλή λειτουργία των κοινοτήτων. Τρεις φορές τον χρόνο μετέφερε τις χάλκινες πλάκες του νόμου από άκρη σε άκρη του νησιού, υποδεικνύοντας το σωστό και το δίκαιο στην ύπαιθρο -σε αυτές οφείλεται και η προσωνυμία του χαλκοῦς (Πλάτων, Μίνως, 320c). Αντίθετα, ο Ραδάμανθυς ήταν υπεύθυνος για την τήρηση του δικαίου στις πόλεις. Με αυτόν τον τρόπο αποτυπώνεται μια αποκεντρωμένη διοίκηση με δύο παρέδρους γύρω από τον βασιλιά Μίνωα.

Μια πιο ορθολογική προσέγγιση του μύθου του Τάλου, τον συνδέει με γνώσεις τεχνικής για τον χαλκό.

Μεταγενέστερες σκέψεις θέλουν τον Τάλο παλαιό ηλιακό θεό που ξέπεσε σε ήρωα ή σε δημιούργημα του Ήφαιστου, κάτι που καταδεικνύεται από τη σχέση του με τη φωτιά, από την περιφορά στο νησί σε τακτά χρονικά διαστήματα (εποχές του χρόνου), από τον θάνατό του που προήλθε από τη Μήδεια, εγγονή του Ήλιου.

Ο Ηρακλής και ο Κρητικός Ταύρος

Ο Ερυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να αιχμαλωτίσει τον Κρητικό ταύρο στον έβδομο άθλο του. Είναι αμφισβητήσιμο αν αυτός ήταν ο ταύρος που ο Ποσειδώνας έστειλε στο Μίνωα για θυσία και ερωτεύτηκε η Πασιφάη ή ο ταύρος που ο Δίας χρησιμοποίησε για να φέρει την Ευρώπη στην Κρήτη. Ο Μίνωας πρόσφερε στον Ηρακλή κάθε βοήθεια αλλά αυτός την αρνήθηκε. Ο Ηρακλής μετά από μακρύ αγώνα αιχμαλώτισε τον ταύρο και τον μετέφερε στις Μυκήνες.

Οι Δροσουλίτες στο Φραγκοκάστελλο:

Οι Δροσουλίτες λέγεται ότι είναι τα φαντάσματα του Χατζημιχάλη Νταλιάνη και των άνδρών του, που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους στο φρούριο του Φραγκοκάστελλου στην επανάσταση του 1821. Λένε ότι εμφανίζονται κάθε χρόνο στις 17 Μαΐου με τα πόδια από τη θάλασσα προς το φρούριο του Φραγκοκάστελλου.

Το κάστρο χτίσθηκε πρίν 600 περίπου χρόνια, από τους Βενετσιάνους για να κρατήσουν υποταγμένους τους Σφακιανούς. Μόλις ξεκίνησε να χτίζεται οι Σφακιανοί που συνειδητοποίησαν τις προθέσεις των καταχτητών έκαμαν επιδρομή κι έσφαξαν πολλούς! Πάρθηκαν γερά μέτρα ασφαλείας από τους κατακτητές!

Στρατός φύλαγε όλη μέρα τους εργαζόμενους και το βράδυ όλοι έμπαιναν σε βάρκες, πήγαιναν στα καράβια που ήσαν στ’ ανοιχτά αγκυροβολημένα και αυτά περνούσαν τη νύχτα. Μα οι Σφακιανοί μ’ επικεφαλής έξι αδέλφια, τους Πατσούς, γκρέμιζαν τη νύχτα ό,τι έχτιζαν οι Βενετσιάνοι την ημέρα. Έτσι καθυστερούσε το χτίσιμο. Οι καταχτητές τότε φέρανε πολύ στρατό, κύκλωσαν την περιοχή γύρω – γύρω, μέρα νύχτα, και το κάστρο χτίστηκε. Έπιασαν τα έξι αδέρφια, τους Πατσούς και τους κρέμασαν στους πύργους και στην είσοδο του φρουρίου.

τα χρόνια της τουρκοκρατίας εδώ ήρθε ο πρωτομάρτυρας της Λευτεριάς, ο Δασκαλογιάννης με τους 70 επί κεφαλής του ξεσηκωμού και παραδόθηκε στους Τούρκους. Εδώ έχυσε το αίμα του στις 18 Μαϊου του 1828 ο Ηπειρώτης αγωνιστής Χατζημιχάλης Νταλιάνης, που ήρθε στην αιματοβαμμένη Κρήτη με 100 καβαλάρηδες και 600 πεζούς, για να βοηθήσει στην αναζωπύρωση της επανάστασης. Στάθηκε μπροστά στο κάστρο, αποφασισμένος να σταματήσει τον Μουσταφά πασά. Έγινε άγριο μακελειό. Κι έδωσε τη ζωή του για τη λευτεριά της Κρήτης, μαζί με 385 από τα παλικάρια του.

Τον Μαϊο την ώρα π’ αρχίζει να ξημερώνει και προβάλλει δειλά το πρώτο φως της αυγής, καθώς που παιγνιδίζουν οι σκιές των θάμνων, που ετοιμάζονται για να δεχτούν τις ηλιαχτίδες κι οι στάλες της δροσιάς σκεπάζουν τ’ ακίνητα κλαδιά, παρουσιάζεται μια συνοδεία από ίσκιους, μια σειρά από φιγούρες που δεν ξεχωρίζουν καλά, αν είναι ανθρώπινες ή όχι και προχωρούν, σαν σε παρέλαση, από το μοναστήρι του Αγίου Χαραλάμπους στο Φραγκοκάστελο. Είναι ντυμένοι στα μαύρα, άλλοι πεζοί κι άλλοι καβαλάρηδες, φορούν περικεφαλαίες, κρατούν όπλα και ξίφη που αστράφτουν. Είναι οι Δροσουλίτες.

Όταν τους πλησιάσει κανείς, φεύγουν και χάνονται προς τη θάλασσα. Εκείνοι που τους βλέπουν, γιατί δεν τους βλέπουν όλοι, πιστεύουν πως είναι οι ψυχές των σκοτωμένων που ξαναγυρίζουν στο Φραγκοκάστελο κάθε επέτειο της σφαγής! Άνθρωποι και υπερφυσικοί ίσκοι βαδίζουνε πάνω στα ίδια χώματα απόλυτα φιλιωμένοι.

Ακολουθήστε το filoxenianews στο Google News στο Facebook και στο linkedin

Δείτε ακόμα

Ηράκλειο – Θερινός Δημοτικός Κινηματογράφος «ΒΗΘΛΕΕΜ» . Δείτε το πρόγραμμα προβολών

Ν. Π.

Μίκης Θεοδωράκης: Μία ζωή σαν Ιστορία

Γ. Π.

Ο αρχαιότερος χάρτης των αστεριών στον κόσμο εμφανίζεται στο Λονδίνο

Γ. Π.

Συνδέσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ν. Λασιθίου: Κάλεσμα για συλλαλητήριο διαμαρτυρίας

Γ. Π.

H Αρχαία Ολυμπία «ξαναζωντανεύει» ψηφιακά και μας δείχνει πώς ήταν πριν από 2.000 χρόνια!

Γ. Π.

‘Ένωση Ξενοδοχείων Κρήτης: Ανακοίνωσαν την ίδρυση Παρατηρητηρίου Τουρισμού

Ν. Π.
φορτώνει....